เราได้ดูแลหัวใจตัวเอง บ้างหรือเปล่า?

เคยรู้สึกไหมว่า . . . 
หมดกำลังใจกับคำว่า . . .  ความรัก
เมื่อหัวใจที่ให้เขาไปแล้ว . . .  กลับไม่ได้รับการดูแลเลย
จนมันกลายเป็นแค่ละอองฝุ่นเล็ก ๆ  . . .  ที่ไม่มีใครสนใจ

เคยรู้สึกไหมว่า . . .  เหงาเหลือเกินทั้ง ๆ ที่ยังมีเขาอยู่
แต่รู้ไหมล่ะว่า . . .  เขายังมีเราอยู่หรือเปล่า
เจ็บไหม? ที่หัวใจอันบอบบางของเรา. . . .ถูกทำร้ายแบบนี้
รักเขามากและยอมทนเจ็บกับมัน

 

ลองถามตัวเองดูนะว่า . . . เราได้ดูแลหัวใจตัวเองบ้างหรือเปล่า
กลับมาเถอะ . . . เอาความรักและหัวใจอันบอบบางกลับมา
พักเสียบ้าง  . . .  พักที่ตัวเราเองนี่แหละ
เพราะไม่มีใครที่จะรักดูแลเราได้ . . . เท่ากับเราดูแลตัวเอง

 

อย่าปล่อยให้ใจต้องปวดร้าว จนเยียวยาไม่ได้
อย่าให้เวลาสูญเปล่าไปโดยไร้ประโยชน์
สู้กับตัวเองและหัวใจของเราให้ได้
สู้ต่อไปไม่ต้องท้อนะทุก ๆ คน . . .

"นี่แหละ . . .ความเหงา"

สำหรับบางคน . . . ที่บอกตัวเองไม่ได้ว่า
กำลังสุข หรือ เศร้า กับคำว่า . . . "ความรัก"



บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จักกับ "ความเหงา"
เพื่อที่วันหนึ่ง . . . ความเหงาจะผลักดัน คนสองคนเข้าหากัน
เพื่อลดช่องว่างให้กันและกัน สร้างคืนวันที่ดี ๆ ร่วมกัน
และเพื่อที่วันหนึ่ง โลกจะแยกให้พวกเขา "จากกัน" . . .
ให้ชีวิตวนกลับสู่ "ความเหงา"


บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จัก "ความเหงา"
ด้วยเหตุผลบางอย่าง . . . นั้นคือให้โลกใบนี้ยังคงมีความรัก
ดำเนินต่อความเหงา . . . ทำให้หัวใจสองดวงเชื่อมถึงกันด้วยความคิดถึง



แม้ในยามที่โลก . . . แยกคนทั้งสองให้ห่างกันไป ไกลแสนไกล . . .
ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป . . . ท่ามกลางความโดดเดี่ยว
แต่ภายใต้เปลือกตาอันมืดมิด ความทรงจำ จะกลับชัดเจนขึ้นเสมอ
ในวันที่ ความเหงาทำให้เราคิดถึง . . .


ความรัก . . . คือ อาวุธชนิดหนึ่ง
ที่เราหยิบมันมาเเล้วค่อย ๆ กรีดใจของตัวเอง อย่างช้าๆ
สุดท้าย . . .ก็มีแต่เราเท่านั้นที่จะเจ็บปวด แค่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว
ความคิดถึง . . . ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา
ได้นำพาฉัน ก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า และโดดเดี่ยว



ความคิดถึง เศร้า . . . แต่หวาน งดงาม . . . แต่ทุกข์
และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ ขอให้ความคิดถึงของฉัน จงเดินทางไปให้ถึงเธอ
ให้เธอได้รับรู้ถึง ความเศร้าที่แสนหวาน  . . . ความงดงามที่เจือรอยทุกข์
และเมื่อนั้น  . . .
เธออาจจะมองเห็นฉันได้แย้มยิ้ม อยู่ในหยาดน้ำตา ก็เป็นได้

 

 ในฤดูกาลเแห่งความสุข
คลายความทุกข์ ความเศร้า ความหม่นหมอง
พบสิ่งใหม่ สิ่งดี ๆ มาครอบครอง
ให้เพื่อนพ้องมีความสุข ทุกคืนวัน

ศิลปะแห่งคำว่า"เพื่อน"
ไม่มีวันเลือนไปจากใจฉัน
เป็นห่วง  คิดถึง  ทุกคืนวัน
แม้ยามฉันเป็นสุขหรือทุกข์ใจ

ไม่ว่าเพื่อนจะอยู่ที่ไหน
จะคอยให้กำลังใจเสมอ
แม้ว่าเราจะไม่ได้พบเจอ
แต่ยังยืนยันเสมอว่า.....ห่วงใย.....

มิตรภาพที่เรามีต่อกัน
คือเธอ...คือฉัน...คือเพื่อน
วันเก่า - เก่าของเราย้ำเตือน
ให้เราผู้เป็นเพื่อนคิดถึงกัน

เพียงเพราะเราคือ "เพื่อน"
ฉันคงไม่อาจลืมเลือนคำ  ๆ นี้
แต่อยากบอกไปหัวใจที่ให้ยังอยู่ดี
ความรักที่เคยมียังมั่นคง

ภูมิใจที่มีเพื่อนอย่างนาย
เรื่องร้าย ๆ รับได้เสมอ
สิ่งไหนอันตราย ขอให้บอกเพื่อนเกลอ
ทุข์ สุขรับได้เสมอเพราะเราเพื่อนกัน
ถึงแม้นายจะไม่ใช่คนดีเลิศ
แต่ก้อเป็นคนที่ประเสริฐแล้วสำหรับฉัน
ใครอาจจะว่านายเป็น กุ๊ย ช่างเขาละกัน
ให้นายรู้ไว้ในใจฉัน จะมีเพื่อนกุ๊ยคนนั้นตลอดไป.....

เจอะเพื่อนใหม่วันนี้
ไม่รู้จะเข้ากันได้ดัแค่ไหน
แต่ละคนหน้าเหมือนมหาโจร...โน่นเอาเข้าไป
ไอ้หน้าตาดี ๆ ก้อติ๊งต๊องเข้าให้
นี่เหรอเพื่อนใหม่กร่อยเลยเรา

ก้อเพราะว่าเธอนั้นคือเพื่อน
จึงเป็นคนพิเศษที่ไม่เหมือนคนอื่นเขา
สุขบาง ทุกข์บางก้อยังมีเธอเป็นเงา
สายสัมพันะของเพื่อนเส้นบางเบา
แต่เชื่อเถอะว่าเราจะมั่นคง

 

 

เริ่มต้นชีวิตใหม่กับวันสดใส  ของชิวิต ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่เราไม่คาดคิดมาก่อน

 

สิ่งที่เราคาดว่าอาจจะไม่ได้เจออีก แต่กลับได้เจอ ซึ่งมันสร้างปฏิหารย์กับชิวิตคน ๆ หนึ่งได้  ทำให้เกิดสิ่ง

 

มหัศจรรย์  ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง  เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นและก้อดีขึ้นเรื่อย ๆ